Wskaż Lidera Polskiej Chemii













Logo Chemical Online

Dodatki do żywności cz.2

08.09.2006 12:34:02

Brytyjski Taye & Lyle inwestuje w zwiększenie mocy produkcyjnych swoich amerykańskich wytwórni. Zwiększenie produkcji etanolu w Loudon (Tennesseee) umożliwi wzrost produkcji dodatków do żywności, w tym maltodekstryny i syropu kukurydzianego bogatego we fruktozę. W Lafayette (Indiana) doinwestowywana jest wytwórnia modyfikowanych skrobi i składników żywności funkcjonalnej. Łączny koszt w latach 2005-6 sięga GBP 100 mln. Duński Chr. Hansen A/S inwestuje w Kolumbię, skąd chce sprzedawać swoje chemikalia spożywcze oraz prowadzić własną produkcję żywności. Chr. Hansen Holding równocześnie sprzedaje swoją część spożywczą PAI Partners (Paryż) za USD 1,3 mld. Japońskie Ajinomoto Comp., Inc. inwestuje USD 88,3 mln w strefie przemysłowej Nong Khae (Tajlandia) w produkcję 34 tys. ton rocznie dodatków smakowych. Rynek tajski rośnie o 10% rocznie.
Givaudan, który w roku 2002 kupił od Nestle Food Ingredient Specialties, nie poradził sobie jeszcze z integracją i zawęża front produkcji w USA. Podobnie, wobec braku postępów rynkowych, postępuje największa firma amerykańska International Flavors & Fragrances (IFF, USD 2 mld sprzedaży, 12,4% światowego rynku środków smakowych i zapachowych). W roku 2005 IFF kupił paprykę z domieszką barwnika nie dopuszczonego do zastosowań spożywczych i musiał wycofać wiele partii swoich produktów z rynku, co kosztowało USD 5 mln.
Rynek spożywczy dzieli się na miejscowy i zglobalizowany. Ten pierwszy obraca towarami tanimi i o krótkim okresie przydatności (chleb, świeże warzywa itp.), drugi ma chłodnie, magazyny, stosuje drastyczne techniki przedłużania czasu przydatności pożywienia do spożycia. Przemysł spożywczy należy w zasadzie do rynku globalnego. Wyróżnić tu można produkcję wyrobów tak dalece przetworzonych, że w niczym nie przypominają wyjściowych surowców, a w dodatku zakonserwowanych tak, ze można je przez lata przewozić po całym świecie, dopóki nie znajdą się na nie chętni. Są to idealne towary dla wielkich sieci handlowych, prowadzących w wielu krajach hiper- i supermarkety. Dzięki wykorzystaniu ekonomiki skali oferują one klientom żywność bardziej urozmaiconą, a często tańszą niż dostępna w konkurencyjnych sieciach hurtowni i małych sklepów. Mają z reguły własne służby sanitarne, częstokroć sprawniejsze od państwowych (we Francji sieć Carrefour odkryła skażenie prionami mięso, które przeszło przez państwowe służby). W wielu krajach to w hipermarketach sprzedaje się ponad połowę żywności, w związku z czym rola rynkowa ich sieci będzie nadal rosła. Będą one kontrolowały coraz większą część gospodarki żywnościowej (dotychczas skupiały się na rozwoju własnych sieci), mogą więc wejść w zakres wpływów politycznych dotychczasowych potentatów spożywczych. Oznacza to perspektywę nowego rozdania kart w 1/4 światowej gospodarki. Dla firm chemicznych oznacza to pozyskiwanie nowych kontaktów rynkowych, na znacznie wyższym niż dotychczas poziomie fachowym, a więc zmiany na korzyść.

Zmorą firm chemicznych jest przekazywanie ich produktów w ręce fachowców z firm obsługujących rolnictwo i przemysł spożywczy. Do dziś ciągną się procesy przeciw DuPontowi, spowodowane przez lokalną firmę zaopatrującą rolników, która źle zmieszała pestycydy, powodując całkowite zniszczenie upraw. Przed 20 laty firma hiszpańska rozprowadziła jako olej z oliwek zużyty olej maszynowy, powodując dziesiątki ofiar. To będzie się powtarzało, dopóki poziom wiedzy chemicznej całego sektora rolno-spożywczego nie sprosta zadaniom, jakie stawia przed nim współczesność.

Autor reprezentuje Instytut Chemii Przemysłowej
im. Ignacego Mościckiego w Warszawie

drukuj ten artykuł drukuj ten artykuł  |   poleć artykuł znajomemu poleć artykuł znajomemu
Najświeższe informacje w kanale RSS Najświeższe informacje w kanale RSS (jak używać)