Leki białkowe w większym stężeniu
Kłopotliwe dotychczas leczenie może stać się prostsze dzięki pomysłowości naukowców
By udoskonalić dostarczanie do organizmu leków białkowych, naukowcy opracowali metodę tworzenia silnie stężonych, łatwych do wstrzykiwania zawiesin białkowych.
Gdy pacjent potrzebuje dużej dawki leku białkowego, zwykle wiąże się to z koniecznością podłączenia kroplówki. Na przykład niektórzy pacjenci chorujący na reumatyzm muszą regularnie odwiedzać klinikę, by otrzymać porcję leku, co jest stresujące, czasochłonne i niezbyt tanie. Proste wstrzyknięcie leku pod skórę nie jest niestety możliwe, ponieważ roztwory białek o dużym stężeniu są zbyt lepkie.
W roztworze bowiem rozpoczyna się proces rozwijania białek, który powoduje powstawanie ich zagregowanych zlepków przy stężeniu rzędu 100mg/ml. W komórkach jednak ten proces nie zachodzi, mimo że tam białka występują w stężeniu blisko czterokrotnie wyższym. Naukowcom z Uniwersytetu w Teksasie, zainspirowanym gęsto upakowanym środowiskiem komórek, udało się ,,upakować" w strzykawce znaczną ilość białka, naśladując tym samym naturę.
Żeby zrekonstruować w laboratorium warunki panujące w komórce, naukowcy skłonili białka do tworzenia nanowymiarowych klastrów. Dostosowali najpierw odpowiednio pH roztwory tak, by białka nie miały właściwie ładunku powierzchniowego. Następnie dodali trehalozę, nietoksyczny cukier, który w odpowiedniej ilości zmusza białka do łączenia się. Gdy cząsteczki białek pozbawione są ładunku powierzchniowego to nie istnieje wzajemne odpychanie i tworzą się nanoklastry o rozmiarach rzędu kilkuset nanometrów.
Utworzono w ten sposób i scharakteryzowano nanoklastry trzech różnych białek, włączając w to przeciwciała na toksynę pałeczek krztuśca w stężeniach tak znacznych jak 700 mg/ml. Gdy wstrzyknięto tak sporządzone nanoklastry pod skórę myszy, szybkość ich przenikania do krwi była co prawda nieco mniejsza niż w przypadku konwencjonalnych roztworów białek, lecz gdy już znalazły się w krwioobiegu, ich aktywność fizjologiczna była zbliżona.
Naukowcy planują wkrótce wykazać, że metoda ta jest uniwersalna i można za jej pomocą przygotować dowolne roztwory białek o trwałości i przydatności do użycia przekraczającej 2 lata.
Najświeższe informacje w kanale RSS (jak używać) Chemical News:
- Policestabilne po gruntownych zmianach
- Ryszard Kunicki odwołany
- Formalina od LANXESSA
- Rekordowy rok Polic
- BASF: przemysł naftowy i wydobywczy
- Restrukturyzacja przynosi efekty
- Rekordowy I kwartał w DuPont
- Poprawa koniunktury za dwa lata
- Procesory pod napięciem
- BASF z prawami do techonologii LFP
pokaż całą listę »
